Horosan harcı, Roma ve Bizans dönemlerinden beri kullanılan, özellikle su yapılarında tercih edilen bir bağlayıcıdır. Tuğla ve kiremit kırıklarının kireçle karıştırılmasıyla elde edilen bu harç, hidrolik özellikleri sayesinde suya ve neme karşı yüksek direnç gösterir. Osmanlı döneminde de yaygın olarak kullanılmıştır.
Mimar Sinan, 16. yüzyılda inşa ettiği Süleymaniye Camii ve diğer eserlerinde bu geleneksel harcı daha da güçlendirmek için özel bir yöntem geliştirmiştir. Kaynaklara göre Sinan, devekuşu yumurtasının akını Horosan harcına ekleyerek harcın dayanıklılığını artırmıştır. Yumurtanın protein yapısı sayesinde harç daha sağlam, esnek ve uzun ömürlü hale gelmiştir. Bu yöntem, Sinan’ın eserlerinin yüzyıllar boyunca ayakta kalmasının sırlarından biri olarak kabul edilir.
✨ Öne Çıkan Noktalar
Horosan harcı suya ve neme karşı dayanıklı bir yapı malzemesidir.
Mimar Sinan, Süleymaniye Camii’nde devekuşu yumurtası kullanarak harcı güçlendirmiştir.
Bu yöntem sayesinde Osmanlı mimarisinin en önemli eserleri günümüze kadar sağlam kalmıştır.
Devekuşu yumurtası, harca eklenen doğal protein kaynağı olarak dayanıklılığı artırmıştır.

